ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎﺩ ﺩاﺩ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ و ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ..ﺗﻜﺮاﺭﻱ ﻣﻲ ﺷﻮﻱ و ﻛﺴﻲ ﻗﺪﺭﺩاﻧﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮﺩ..ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮﺩ و ﻃﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻋﻤﻞ ﻛﺮﺩ..ﺁﻥ ﻫﻢ ﻓﻘﻄ ﺑﺮاﻱ ﺧﻮد ﺧﻮﺩﺕ..ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺯ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ اﻧﺘﻆﺎﺭ ﺩاﺷﺖ..ﻓﻘﻄ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻤﻞ ﻛﺮﺩ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺩﺭﺳﺖ اﺳﺖ..ﭼﻪ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﺩاﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮاﻥ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﺁﻳﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ..ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺲ ﻛﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﻲ و ﺁﺭاﻣﺶ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ..ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭا ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ و ﺑﺮ اﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻲ ﻛﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﺮﺩﻥ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﺩﻳﻮاﻧﮕﻲ ﻣﺤﺾ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻱ اﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﻋﺰﺕ ﻧﻔﺴﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺎ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻧﮕﺎﻩ و ﺩﻳﺪ ﻣﺎ ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺩاﺭﺩ. ﺁﻧﻬﻢ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻤﻲ ﺭﺳﺪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﻂﺎﻟﻌﻪ و ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ و ﻧﮕﺎﻩ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ...ﺩﺭ اﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ اﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ اﺩﻋﺎﻱ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻛﺮﺩﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﭼﻪ اﻓﺴﻮﺱ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭﻧد ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻃﺮﺯ ﺗﻔﻜﺮاﺗﻲ ﺩﺭ ﺣﺪ و اﻧﺪاﺯﻩ ﺩﻭﺭاﻥ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﺩاﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ و ﻓﻘﻄ ﻛﻤﻲ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ اﻃﺮاﻓﻤﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﻜﺮ و ﻣﻂﺎﻟﻌﻪ ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻴﻢ و ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻛﻤﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻴﻢ. ﺩﺭ اﻳﻦ ﻋﺼﺮ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮﮊﻱ ﺑﻪ ﺭاﺣﺘﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺎﺭﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﺮﺩ. ﻭﻗﺖ ﻃﻼﺳﺖ.